Menu główne:
Parafia > Sakramenty w parafii
Sakrament Chrztu św.
udzielany jest w naszej parafii:
w I sobotę miesiąca na Mszy św. o godz. 18:30
w III niedzielę miesiąca w czasie Mszy św. o godz. 12:30.
Sakrament ten udzielany jest także w I święto Bożego Narodzenia i Wielkanocy o godz. 12:30.
Pouczenie dla rodziców i chrzestnychodbywa się w kaplicy dzień przed chrztem po Mszy św. wieczornej o godz. 18:30.
Zgłaszając chrzest w biurze parafialnym trzeba:
Rodzice dziecka mają w obrzędzie chrztu swoje ważne zadania. Nie tylko wysłuchują pouczenia celebransa i uczestniczą w modlitwie odmawianej przez całe zgromadzenie wiernych, lecz spełniają ponadto czynności liturgiczne, gdy:
a. publicznie proszą o chrzest dziecka,
b. kreślą znak krzyża na czole dziecka bezpośrednio po celebransie,
c. odrzekają się szatana i składają wyznanie wiary,
d. niosą niemowlę do chrzcielnicy (należy to zwłaszcza do matki),
e. trzymają zapalone świece,
f. otrzymują błogosławieństwo specjalne przeznaczone dla matek i ojców.
Po udzieleniu chrztu, rodzice dziecka, mają obowiązek doprowadzić dziecko do poznania Boga, którego przybranym synem się stało, oraz przygotować do przyjęcia bierzmowania i uczestnictwa w Eucharystii.
Chrzestnym może być człowiek, który posiada następujące przymioty:
a. jest wystarczająco dojrzały do spełniania tego zadania,
b. sam przystąpił już do sakramentu chrztu, bierzmowania i Eucharystii,
c. należy do Kościoła katolickiego i prawo nie zabrania mu pełnienia zadań chrzestnego,
d. jest człowiekiem wierzącym (chrzestni składają wyznanie wiary we własnym imieniu, a nie w imieniu dziecka. Dlatego na chrzestnych nie należy wybierać takich osób, które nie mogą szczerze złożyć tego wyznania)
Chrzestni przynoszą białą szatę i świecę, a po chrzcie zabiera się je do domu jako pamiątkę chrztu.
Chrzestny jest obecny przy chrzcie dziecka zarówno jako przedstawiciel rodziny ochrzczonego, rozszerzonej w znaczeniu duchowym, jak i Kościoła, w razie potrzeby ma on wspierać rodziców w staraniu się o to by dziecko doszło do wyznania wiary i wyrażało ją życiem. Ma on więc obowiązek dbać o to, by jego chrześniak wytrwał w wierze i w chrześcijańskim życiu.